“Göz kapaklarımı açtım semâna, Bak şu kirpikler uzanır pişmanlıkla Sana (c.c) , Ve ben makbûldür deyip kapasam , Sonra gözlerimin yaşı secdeye varsa, Büyütse yerin içindeki tevbelikleri , Makbul olunmuş gözlerin duâlarını sürünce sonra ben gözlerime, Nağmesinde hıçıkırık işitilen pişmanlaşmış kalblere nazar et diye hıçkırıklansam, Belki bu arzum hiç olmayacak, Ya da şu mahzun gönüllerde hiç kırık kalmayacak..”