Yaşam bir alfabeye benzer. Bu alfabede ister ünlü ol, ister ünsüz; yeter ki karaktersiz olma. Cemal Safi
Yakışmıyor cepheyi terk edişin, mert dayanır namert kaçar sevdiğim… Cemal Safi
Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka, Sana gül bahçesini kim açar benden başka! Cemal Safi
Bakışlar buz kalıbı kâlpler kaskatı anne Alçalarak yükseldik her gün bir katı anne Unutmak üzereyiz bir hâl hatır sormayı Gel de sevgiyi öğret göster şefkâti anne… Cemal Safi
Ne sıradan bir sevgiyi yaşayacak kadar ucuz biriyim,Ne de seni “Sıradan bir sevgiye” malzeme yapacak kadar herhangi biri..!
Cemal Safi